Enkel één meter vijftig maar wel languit op de bank

Nog één keer, dan: Nee, dat is niét lastig in de supermarkt en nee, kleine kleren hangen niet alleen op de kinderafdeling. Omdat sommige mensen denken dat je een verschrikkelijk leven hebt als je één meter vijftig bent én omdat sommige mensen gewoon heel nieuwsgierig zijn - voor hun is dit stukje blog. Spesjaal voor hun. En denk nou niet dat ik hier gefrustreerd en met stuiterende vingers op mijn toetsenbord loopt te rammen want ik zit hier heel relaxt en met een denkbeeldige knipoog achter m'n laptopje. Valt allemaal dus hartstikke mee.

Een greep uit de vragen die ik krijg.
1. HOE KOMT DAT?
Dat komt doordat ooit is uitgevonden dat ieder mens andere ogen heeft en andere vingerafdrukken en andere voortanden en een ander hoofd. Daardoor.

2. IS DAT ERG?
Nee, dat is niet erg want ik heb een fantastisch leven en oh, kleine vrouwen schijnen het charmantst te zijn.

3. IS DAT LASTIG IN DE SUPERMARKT?
Nee, want ik kom gelukkig nooit in een supermarkt en als ik ergens niet bij kan vraag ik dat, want een mens moet zo nu en dan eens dingen vragen, net als dat je een ons vlees wil bestellen of een kaartje in de bus.

4. IS DAT LASTIG MET KLEREN?
Dat is niet zo lastig. Er bestaat namelijk de maat Extra Small. Die is gemaakt voor Extra Smalle mensen. En dan heb je ook nog de maat Extra Extra Small en als dat nog niet goed is, weet ik ook nog een goed naaiatelier.

5. WORD JE VAAK JONGER GESCHAT?
Over het algemeen word ik nooit 'geschat', maar sommige mensen hebben wel eens gedacht dat ze zomaar in het midden van een winkel mij konden 'schatten', en als het dan veel te laag is dan 'schat' ik hun lekker terug.

6. IS HET LEUK?
 Ja, over het algemeen is het leuk, want zonder die één meter vijftig had ik deze blog niet, of ieder geval niet deze blognaam, had ik een stuk minder leuks te vertellen, was ik mijn handelsmerk kwijt en paste ik 's nachts als logé niet languit op een zitbank als die situatie zich eens voordoet. Dus, het is leuk.

Bij deze. En ja, natuurlijk is het wel eens vervelend als ik het bovenste boek uit de kast wil hebben (gelukkig lees ik niet vaak boeken uit kasten). Of als ik bij een concert toch ook wel graag het podium wil zien in plaats van vierenveertig ruggen (gelukkig ga ik niet vaak naar concerten). Maar hee, gelukkig heb ik dan nog een klein lichaam dat zich binnen enkele seconden zo'n zaal uit kan werken omdat niemand merkt wat er nou zo vlug tussen de menigte door glipt. Handig, dat wel.

Share