dinsdag 20 september 2011

Kwispelen op z'n Journalist's

Ik doe een nieuwe opleiding. Journalistiek. Journalisten kunnen soms een beetje bijzondere mensen zijn maar ook hele leuke, hoor. Dat vooral. Mijn docent 'Journalistiek' heeft nog net geen 'Journalistiek' op zijn voorhoofd staan, maar het zal me niets verbazen als hij de term op zijn linkerbil heeft getatoeëerd. Hij is namelijk een echte journalist. Natuurlijk zijn alle journalisten echte journalisten anders heetten ze wel brandweerman of advocaat en geen journalist, en mijn papa is ook een échte, maar mijn docent, dat is een stéreotype. Zo eentje waarbij je tattoos op billen vermoedt.

Eén van de eerste lessen die we als journalistieke spruiten van hem leerden, was dat je je eigenlijk de hele dag moet verwonderen over dingen, dat je op moet letten en je spreekwoordelijke oren moet spitsen, zodat je geregeld denkt 'Hé, wat gek.' En als je dat dan denkt, dan moet je als journalist gaan kwispelen en snuffelen naar het nieuwsbericht dat je te pakken hebt. Dan moet je vragen en schrijven en typen en dan rolt er zo een stukje uit.
Dus ik ging me verwonderen.
Ik ging snuffelen.
Op dag één waren er al verschillende momenten waarop ik dacht: 'Hé, wat gek.' Dat waren de volgende.

- Hé, wat gek. Het regent en de zon schijnt.
- Hé, wat gek. Vanmorgen was mijn nagel nog veel langer.
- Hé, wat gek. Ik wist net nog waarom ik 4 trappen omhoog liep om iets te halen, maar nu ik eindelijk die 4 trappen hoger ben, weet ik het niet meer.
- Hé, wat gek. Zuurkool is eigenlijk verdomd lekker.

Ik zou hier best stukjes over kunnen schrijven en die kunnen verwerken tot nieuwsberichten en interessante achtergrondverhalen met analyses over nagels, zuurkool en de eerste tekenen van dementie, maar of ik daarmee lezers zou werven als journalist, dat weet ik niet zo goed. Ik weet niet of mensen graag lezen over mijn 'Hé, wat gek's.
Daarom denk ik dat ik nog heel wat moet leren om een echte journalist te worden. Gelukkig heb ik nog vier jaar. Genoeg tijd om journalistiekwaardig te leren kwispelen, dacht ik zo. Kan ik tegen die tijd altijd nog m'n billen tatoeëren.

18 reacties:

  1. Hé, jij bent zelf gek

    mam

    BeantwoordenVerwijderen
  2. he wat gek, ik ben ook eerstejaars journalistiekstudent. En wat gek, ik kreeg dit ook in mijn eerste les.

    Waar studeer jij?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Silke, welke docent heb je? Ik zit iedere dag te knutselen met tijdschriftenteksten, invalshoeken en kleurschakeringen op X2.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. hahaaah vandaag tijdens confession kwartier vertelde een huisgenoot dat hij ook een tatoeage op zijn billen heeft - maar hij is geen journalist

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat grappig, ik dacht dat net klaar was met journalsitiek! ;)
    Ik ben toevallig ook dit jaar begonnen met journalistiek, Utrecht. Jij in Zwolle zie ik, bevalt het? :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Haha, weer zo leuk geschreven! (;

    BeantwoordenVerwijderen
  7. En ALS die tattoo er dan komt dan zien wij daar graag een foto van op het blogje.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Whaha, mijn docent ethiek (heel wat anders uiteraard) spoort ons, studentjes social work, ook constant aan om ons te verwonderen XD

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hé, wat gek! Oké, ik heb werkelijk helemaal niets zinnigers te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hihi, grappig!!! Daar ga ik nu de hele dag aan lopen denken als ik zelf iets doe dat ik denk, hé wat gek...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Haha grappig geschreven :P Dat heb ik trouwens ook heel vaak dat ik naar beneden ga ofzo en dat ik daar eenmaal aangekomen niet meer weet wat ik daar nou moest doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Haha heel leuk stukje! En een superleuke blog heb je trouwens ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Heel leuk stukje. Ben nu wel ontzettend benieuwd hoe jij, als zo'n creatieve aspirant journalist, de toekomst van het wereldje ziet! :)

    BeantwoordenVerwijderen

Nu hou ik van je.